andré simon

Voorzitter

De Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië en de daaropvolgende immens geweldadige onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië (Bersiaptijd) heeft diepe wonden achtergelaten bij de Nederlands Indische gemeenschap. Bij velen van ons heb ik de nog steeds aanwezige ontzetting, geestelijke pijn en het verdriet gezien, dat deze verschrikkelijke gebeurtenissen voor hen met zich mee heeft gebracht. Het psychisch onvermogen om dit leed in hun dagelijks leven een plaats te kunnen geven, bracht in menig Indisch gezin hoge spanningen, veel onbegrip met zich mee.  Aan de andere kant riep het bij deze of gene een ongekende wilskracht en onbeteugelde motivatie naar boven. Hoe dan ook men wilde en zou ook slagen in de Nederlandse samenleving. Wie ben ik dan om aan al deze voor de Indische gemeenschap zo evidente levensaspecten voorbij te mogen gaan? 

Secretaris

Deze functie is vacant

Frans Robroek

penningmeester

Frans Robroek, geboren 11 januari 1953 in Heerlen en gehuwd met Maureen de Groot, woonachtig in Schin op Geul en samen hebben we vier zonen.

Ik ben sedert 1 oktober 2013 met pensioen en heb in mijn arbeidzame leven (42 dienstjaren) een werkgever gehad: Abp / APG.

Bij deze werkgever heb ik verschillende functies vervult, van pensioen-berekenen tot financial controller en laatstelijk als projectleider evenementen APG. Tevens 15 jaar bestuurslid bij de personeelsvereniging APG als penningmeester. Mijn hobby is muziek in de vorm van DJ, wat ik meer dan 40 jaar beoefend heb.

Zelf heb ik geen Indo achtergrond, maar mijn vrouw heeft dat wel, haar ouders komen uit Indonesië (Sungei Gerong) en zijn in 1954 zijn naar Nederland gekomen. Het toeval wil dat zij in het zelfde hotel (Monopole in Valkenburg) zijn opgevangen waar Andre Simon ook verbleef, zij het als kleine jongen (jonkie).

De reden dat ik ben toegetreden bij de Stichting Waringin is dat Andre me gevraagd heeft voor een bestuursfunctie, lettend op de in mijn verleden opgedane ervaring in financiën en organiseren van evenementen. Tevens ook de Indonesische achtergrond van mijn schoonfamilie, waarbij niet onvermeld mag blijven dat mijn schoenmoeder in een (Jappen)kamp heeft verbleven en mijn schoonvader als dwangarbeider bij de Birma spoorweg heeft ‘gewerkt’.


John van Dick

2e Penningmeester

Op 25 november 1953 zag ik het levenslicht in Heerlen.

Tijdens mijn loopbaan bij het ABP heb ik veel te maken gehad met de uitvoering van diverse oorlogsuitkeringen. Daarnaast heb ik jarenlang de controle van de uitvoering bij de Stichting Administratie Indonesische Pensioenen gedaan. Tijdens mijn werk heb ik daardoor heel veel dossiers ingezien en heb daardoor een redelijk breed beeld gekregen van wat er zich zowel in de oorlogsjaren en daarna in het voormalig Nederlands Indië heeft afgespeeld.

Naast mijn loopbaan bij het ABP heb ik 18 jaar bestuurservaring opgedaan bij het Heerlense peuterspeelzaalwerk en daarna welzijnswerk (Zymose en Tracee). Na mijn verhuizing in 1999 van Heerlen naar Urmond (gemeente Stein) heb ik samen met mijn vrouw Desirée ons bedrijf Mobiele Reisadviseur De Globetrotter opgericht. Het adviseren/reserveren en definitief boeken van de reizen doet mijn vrouw en ik doe de financieel administratie, marketing en fungeer tevens als backup.

Vanaf het begin dat mijn dochter Sunanda naar de basisschool ging heb ik zitting genomen in de ouderraad en de laatste 3 jaar was ik zelfs voorzitter.

Verder ben ik vanaf 2014 penningmeester van de volleybalvereniging ADC in Urmond, die met ruim 250 leden aardig wat tijdsinvestering vraagt. Maar omdat ik inmiddels vervroegd ben gestopt bij APG, viel dat redelijk goed te combineren met de andere activiteiten.

 

Toen eind 2019 André mij benaderde om het bestuur te ondersteunen heb ik daar niet zo lag over hoeven na te denken, omdat enerzijds de Aziatische cultuur mij altijd heeft geboeid en anderzijds omdat ik bestuurlijke werkzaamheden graag doe.

Ike van Maanen

Wie ben ik? Ike van Maanen de derde zoon van 9 kinderen ( 5 meiden&4 jongens).

Mijn ouders en zeven kinderen zijn in 1955 naar Nederland gerepatrieerd. Ik zelf zag het licht in Nederland op 02-02-1956 te Roermond

( pension kasteel Hattem)

De geschiedenis van de Indische Nederlander, mag niet vergeten worden zeker niet voor je grootouder / ouders. Ik moet en wil iets bijdragen, over de geschiedenis van de Indische Nederlanders. De ogen te openen van de niet wetende Nederlanders , maar ook van de

jongere generatie Indo’s . Dit zijn een van de reden om

actief te zijn voor de stichting Waringin. Mijn eerste

doelstelling is om 15 augustus 2019 de eerste Herdenking met monument te organiseren.